آیه

وَ لَمّا جاءَهُمْ کِتابٌ مِنْ عِنْدِ اللّهِ مُصَدِّقٌ لِما مَعَهُمْ وَ کانُوا مِنْ قَبْلُ یَسْتَفْتِحُونَ عَلَی الَّذینَ کَفَرُوا فَلَمّا جاءَهُمْ ما عَرَفُوا کَفَرُوا بِهِ فَلَعْنَةُ اللّهِ عَلَی الْکافِرینَ . * بِئْسَمَا اشْتَرَوْا بِهِ أَنْفُسَهُمْ أَنْ یَکْفُرُوا بِما أَنْزَلَ اللّهُ بَغْیاً أَنْ یُنَزِّلَ اللّهُ مِنْ فَضْلِهِ عَلی مَنْ یَشاءُ مِنْ عِبادِهِ فَبائُوا بِغَضَب عَلی غَضَب وَ لِلْکافِرینَ عَذابٌ مُهینٌ .

ترجمه
و هنگامی که از طرف خداوند ، کتابی برای آنها آمد که موافق نشانه هائی بود که با خود داشتند ، و پیش از این ، به خود نوید پیروزی بر کافران می دادند با این همه ، هنگامی که این (کتاب ، و پیامبری) را که (از قبل) شناخته بودند نزد آنها آمد ، به او کافر شدند ; لعنت خدا بر کافران باد . * ولی آنها در مقابل بهای بدی ، خود را فروختند ; که به ناروا ، به آیاتی که خدا فرستاده بود ، کافر شدند . و معترض بودند ، چرا خداوند به فضل خویش ، بر هر کس از بندگانش بخواهد ، آیات خود را نازل می کند؟ ! از این رو به خشمی بعد از خشمی (از سوی خدا) گرفتار شدند . و برای کافران مجازاتی خوارکننده است .



شأن نزول :


از امام صادق(علیه السلام) در ذیل این آیات چنین نقل شده : «یهود در کتاب های خویش دیده بودند هجرتگاه پیامبر اسلام(صلی الله علیه وآله) بین کوه «عیر» و کوه «اُحد» (دو کوه در دو طرف «مدینه») خواهد بود ، یهود از سرزمین خویش بیرون آمدند و در جستجوی سرزمین مهاجرت رسول اکرم(صلی الله علیه وآله) پرداختند ، دراین میان به کوهی به نام«حداد»رسیدند .
گفتند : «حداد» همان «اُحد» است در همانجا متفرق شدند و هر گروهی در جایی مسکن گزیدند .
بعضی در سرزمین «تیما» .
و بعضی دیگر در «فدک» و عده ای در «خیبر» .
آنان که در «تیما» بودند میل دیدار برادران خویش را نمودند ، در این اثنا عربی عبور می کرد ، مرکبی را از او کرایه کردند ، وی گفت : من شما را از میان کوه «عیر» و «اُحد» خواهم برد ، به او گفتند : هنگامی که بین این دو کوه رسیدی به ما بگو.
مرد عرب هنگامی که به سرزمین «مدینه» رسید اعلام کرد : «اینجا همان سرزمین است که بین دو کوه «عیر» و «اُحد» قرار گرفته است . سپس اشاره کرده گفت : این عیر است و آن هم اُحد .
یهود از مرکب پیاده شدند و گفتند : ما به مقصود رسیدیم دیگر احتیاج به مرکب تو نیست ، و هر جا می خواهی برو .
نامه ای به برادران خویش نوشتند که ما آن سرزمین را یافتیم ، شما هم به سوی ما کوچ کنید .
آنها در پاسخ نوشتند ما در اینجا مسکن گزیده ایم ، خانه و اموالی تهیه کرده ایم و از آن سرزمین فاصله ای نداریم ، هنگامی که پیامبر موعود به آنجا مهاجرت نمود به سرعت به سوی شما خواهیم آمد !
آنها در سرزمین «مدینه» ماندند و اموال فراوانی کسب نمودند این خبر به سلطانی به نام «تُبَّع» رسید ، با آنها جنگید ، یهود در قلعه های خویش متحصن شدند ، وی آنها را محاصره کرد ، سپس به آنها امان داد ، آنها به نزد سلطان آمدند «تُبَّع» گفت : من این سرزمین را پسندیده ام و در این سرزمین خواهم ماند ، در پاسخ وی گفتند : این چنین نخواهد شد ; زیرا این سرزمین هجرتگاه پیامبری است که جز او کسی نمی تواند به عنوان رئیس در این سرزمین بماند .
تُبَّع گفت : بنابراین من از خاندان خویش کسانی را در اینجا قرار خواهم داد تا آن زمانی که پیامبر موعود بیاید وی را یاری نمایند ، لذا او دو قبیله معروف «اوس» و «خزرج» را در آن مکان ساکن نمود .
این دو قبیله هنگامی که جمعیت فراوانی پیدا کردند به اموال یهود تجاوز می نمودند ، یهودیان به آنها می گفتند : هنگامی که محمّد(صلی الله علیه وآله)مبعوث گردد شما را از سرزمین ما بیرون خواهد کرد !
هنگامی که حضرت محمّد(صلی الله علیه وآله)مبعوث شد ، اوس و خزرج که به نام انصار معروف شدند به او ایمان آوردند ولی یهود وی را انکار نمودند این است معنی آیه «وَ کانُوا مِنْ قَبْلُ یَسْتَفْتِحُونَ عَلَی الَّذینَ کَفَرُوا» . 
آری ، همان جمعیتی که با عشق وعلاقه مخصوص برای ایمان به رسول خدا(صلی الله علیه وآله)آمده بودند و در برابر اوس و خزرج افتخارشان این بود که پیامبری مبعوث خواهد شد و آنها یاران خاص وی خواهند بود ، بر اثر تعصب ، لجاج و دنیاپرستی در صف دشمنان او قرار گرفتند در حالی که دور افتادگان گرد او را گرفته و به یارانش پیوستند .

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید