پرسش


گاهی ناخودآگاه و بدون عمد، شنونده ی غیبتی می‌شویم و به هر دلیل نمی‌توانیم مجلس را ترک و یا از غیبت‌شونده دفاع کنیم. آیا در این شرایط نیز به جرم شنیدن غیبت، گناهکار خواهیم بود؟ گاهی اوقات غیبتی سریع گفته می‌شود و امکان رد آن و قطع آن نیست. در مجلس بزرگ‌ترها حضور دارند و...؟


پاسخ
روشن است که شنیدن غیبت - مانند بیان آن - جایز نیست.و این امر بدین معنا است که نباید شرایط را برای شنیدن غیبت فراهم نمود. ولی اگر فرد به صورت غیر اختیاری غیبت به گوشش خورد، از این بابت مرتکب گناه نشده است، بلکه در این صورت، وظیفه‌ای به عهده ی وی می‌آید که تنها در صورت ترک آن، گنه‌کار خواهد بود:


در ابتدا وظیفه ی شنونده غیبت، آن است که در صورت امکان، ردِّ غیبت کند؛ یعنی به شکلی از غیبت شونده دفاع کند؛مثلاً این احتمال را مطرح کند که شاید این عمل خلاف، غیر عمدی از او سر زده است.


در صورت عدم امکانِ رد غیبت، می‌توان بحث را عوض کرده و یا مجلس و محل غیبت را ترک نمود. و چنان چه این کار نیز مقدور نبود، باید به شکلی (مثل بی‌اعتنایی یا تغییر رفتار نسبت به غیبت کننده) نارضایتی خویش را از این عمل نشان داد. امام علی(علیه السلام) در این زمینه می‌فرمایند: «پایین‌ترین حد نهی از منکر و انکار عمل اهل گناه، آن است که با چهره‌ای در هم کشیده و ناراضی از عمل ایشان با آن ها برخورد شود».

اسلام کوئیست

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید