سوال

کدام یک از این ها بهترند
ادمهای نمازخوان و مذهبی که هزار تا کار بد می کنند
یا آدمهای بی نمازی که فقط نماز نمی خوانند اما کارهای خوب زیادی دارند ؟

پاسخ

اولا قضاوت در مورد اینکه چه کسی انسان خوبی است و چه کسی انسان بدی است کار ما نیست
ما نمیتوانیم بگوییم فلانی چون نماز میخواند آدم خوبی است و کسی که نماز نمیخواند آدم بدی است
ما فقط میتوانیم در مورد اعمال انسانها قضاوت کنیم و بگوییم نماز خواندن فلان شخص کار خوبی است و گناه او بد است اما اینکه چون نماز می خواند یا مرتکب گناه می شود انسان خوب یا انسان بدی است کار ما نیست چون ما از نیت این افراد خبر نداریم

ثانیا سعادت یا شقاوت انسانها همیشه در گرو اعمال فعلی و ظاهری آنها نیست چه بسیار انسانهایی که نماز خوان بودند و لی مثل خوارج نهروان عاقبت بخیر نشدند و چه بسا گنه کارانی که توبه کردند و یک شبه ره صد ساله پیمودند

ثالثا همانطور که قبلا هم گفتیم از ظاهر اعمال نمیتوان در مورد افراد قضاوت کرد مهم این استکه آنها این کار را برای چه کسی انجام میدهند اگر نماز خواندن کسی برای رضای خدا باشد قبول است و اگر برای غیر او باشد هزار سال هم که نماز بخواند فایده ای ندارد و اگر کسی که به دیگران کمک می کند برای خدا اینکار را انجام دهد از او قبول می شود و این کار باعث سعادتمندی او خواهد شد و اگر برای غیر او باشد همه مردم دنیا را هم که اطعام کند ذره ای برایش فایده نخواهد داشت

رابعا کارهای خوب هم از همه کس قبول نمیشود
میگویند کسی دزدی میکرد و پولش را به فقرا میداد به او گفتند این چه کاری است که میکنی ؟
گفت : کارهای خوب نزد خدا ده حسنه دارد و کارهای بد فقط به همان اندازه کار بد ، یک کار بد را که از ده حسنه که کم کنیم نه حسنه دیگر باقی می ماند
گفتند قرآن کریم میفرماید : خداوند اعمال خوب را فقط از انسانهای با تقوا قبول می کند
یعنی اگر تقوا داشته باشی و گناه نکنی اعمال خوب تو برایت سودمند است
مانند کسی که سرما خورده ، هم دارو بخورد هم سرخ کردنی و ترشی ، این دارو برای او چه سودی دارد وقتی پرهیز ندارد
تقوا یعنی پرهیز از گناه ، کسی که گناه می کند ( مثلا نماز نمیخواند ) اعمال خوبش برایش چه سودی دارد و کسی که به دیگران ظلم می کند و حق الناس را نمیدهد نمازش چه دردی از او دوا خواهد کرد
نتیجه اینکه همه کارهای انسان باید به هم بخورد و هماهنگ باشد نیازی هم به زیادی عمل نیست
پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله میفرمایند اگر خداوند دو رکعت نماز را از کسی قبول کند تنش به آتش جهنم نخواهد سوخت

از این روایت دو نتیجه میگیریم
یکی اینکه انسان با کمی اعمال هم ممکن است سعادتمند شود و دوم اینکه اعمالی انسان را سعادتمند میکند که قبول شود و خداوند تنها عمل انسانهای با تقوا را قبول می کند

خامسا نماز خوان اگر نمازش برای خدا باشد از او قبول میشود و در اعمالش اثر میگذارد ، از اینکه او هم نماز میخواند هم گناه می کند معلوم میشود که نمازش نتوانسته او را از گناه حفظ کند پس نمازی که نتواند شخص را از فحشا و منکر باز دارد به چکار انسان می آید ؟
و کسی که انسان بسیار خوبی است اگر کارهای خوبی که انجام می دهد برای رضای خداست پس چرا نماز نمی خواند ؟ آیا میشود کسی اعمال خوبش را برای رضای خدا انجام دهد اما نماز نخواند ؟!

پس جواب سوال شما این است که

کسی که اعمالش نزد خدا قبول شود ، محبوب تر یا به قول شما انسان بهتری است
خواه عمل او نماز خواندن باشد یا کمک به دیگران

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید